Herbata i jej pochodzenie
Pochodzenie herbaty nie jest znane do dziś. Choć za jej ojczyznę podaje się Chiny, pewne indyjskie źródła dowodzą, że to właśnie w Indiach pewien święty hinduski, dostał od bogów krzew herbaciany i podzięce za ten dar wędrował po świecie jako pątnik. W swojej podróży dotarł do Chin i tam zainteresował ludzi nieznaną dotąd rośliną.
Z kolei chińska legenda głosi, że pewien chiński cesarz odpoczywał pod drzewem i spadł mu do wody, która tylko pijał dla zdrowia liść z pobliskiego krzewu. Napój, który w istocie powstał, zaskoczył go smakiem i aromatem. Był ożywczy i pokrzepiający, a dodatkowo posiadał cudowną, leczniczą moc na przewód pokarmowy. Cesarz nazwał to drzewo Cha i podarował ludziom.
Nie sposób dziś stwierdzić, czy owy cesarz żył naprawdę, czy też był tylko fikcyjną postacią. Jedno jest pewne: pierwsza wzmianka o herbacie pochodzi już z III wieku p.n.e., kiedy to słynny chiński medyk zalecił ją jako środek wzmagający koncentrację i bystrość.

   Herbata w Europie
Nie ma stuprocentowej pewności, kto jest odpowiedzialny za przywiezienie herbaty do Europy na początku XVII wieku - Holendrzy czy Portugalczycy. Portugalskie statki płynęły z chińską herbatą do Lizbony, a tam holenderskie Towarzystwo Wschodnioindyjskie rozprowadzało herbatę do Holandii, Francji i innych krajów bałtyckich. W Holandii herbatę pijały wszystkie klasach społecznych i stamtąd dostarczano ją także do Włoch, Francji, Niemiec i Portugalii. W Rosji herbata pojawiła się po raz pierwszy w 1618 roku, jako dar od Chin dla cara Aleksandra. W Anglii, gdzie stała się ulubionym przysmakiem do dziś, pojawiła się w 1658 roku w Londynie.

   Gatunki herbaty
Herbata (Thea sinesis) jest wiecznie zieloną rośliną z rodziny kamelii. Wyodrębniamy zazwyczaj trzy odmiany - herbatę z Chin, Assamu i Kambodży.
Krzak chiński osiąga wysokość 3-5 metra i najlepiej rośnie w Chinach, Tybecie oraz Japonii. Odporny jest na bardzo niskie temperatury. Rośnie nawet przez 100 lat!
Krzak Assamu jest drzewem i osiąga od 15-18 metrów wysokości. Rośnie w klimacie tropikalnym i produkuje liście przez około czterdzieści lat.
Odmiana z Kambodży jest również drzewem, które dorasta do ok. 4,5 metra wysokości i służy głównie do produkcji herbacianych krzyżówek.

Podstawowymi gatunkami herbaty są:
- czarna
- zielona
- oolung.

   Herbata czarna
Herbatę czarną uzyskuje się podobnie jak zieloną. Jednak liście pozostawia się do przewiędnięcia, a następnie poddaje się je rolowaniu w specjalnych urządzeniach. Następnie herbata poddawana jest procesowi fermentacji, po którym osiąga swój niepowtarzalny smak, aromat i czarny kolor.

   Herbata zielona
Herbatę zieloną uzyskujemy z liści suszonych bezpośrednio po zebraniu. Poddawane one są suszeniu za pomocą pary, dzięki której dezaktywuje się enzymy. Następnie są już tylko zwijane. W ten sposób herbata nie traci swojej naturalnej zielonej barwy i walorów smakowych.
Znane są jej ogromne właściwości lecznicze, m.in. hamuje rozwój nowotworów, korzystnie wpływa na ciśnienie tętnicze, obniża poziom cholesterolu.

   Herbata ooulong
Herbata ta jest znana w Polce jako czerwona. Słynna jest ze swego drzewnego aromatu, łagodnego i owocowego smaku. Proces fermentacji tej herbaty jest krótszy niż w przypadku pozostałych herbat czarnych, a liście są całe.

   Czy wiecie, że...
Początkowo pito gorzki napar lecząc nim reumatyzm, zmęczenie i choroby oczu.
Z parzonych liści, wonnych korzeni i skórki pomarańczy smażono placki.
Herbaty zielone pochodzą z tych samych drzew herbacianych, co czarne.
Herbata zawiera kofeinę.